Irkçılığa Karşı Rock Müzik!
Birleşik Krallık'ta 1970'lerin sonuna doğru Rock Against Racism hareketi neden çıktı? Rock müzik dönemin faşistlerine karşı nasıl kullanıldı? Cevaplar ve daha fazlası yazıda efenim...
MÜZIK KÜLTÜR
5/14/20264 min read
Şunu kabul edelim bu yazıyı okuyan çoğu kişi burjuva değil.
Kendi alanında iş bulamıyor, mecburen geçici işlere girmek zorunda kalıyor ya da işsiz.
Çalışanlar da saatlerce kötü şartlarda çalışıyor, emeğinin karşılığını alamıyor ve geleceğe ümitle bakamıyor.
En basit ihtiyaçlarını karşılarken 2-3 kez düşünüyor. Yıllarca okuyup mezun olunca keşke okumasaydım diye düşünüyor.
Ortada gerçek bir sorun var. Peki bu sorunun sorumlusu kim?
İşte 70'lerin sonunda gerçekleşen Rock Against Racism(RAR) günümüzdeki bu sorunlara yanıt veriyor ve insanlara gerçek düşmanı hatırlatıyordu.
Geçmişte yaşananların şimdiki zamanda tekrar ortaya çıkması ise bize aslında bir ipucu veriyor.
Skinhead'ler
1960'larda İngiltere'de "Dazlaklar" adında bir alt kültür çıkmıştı.
Kafalarını kazıyor, ağır botlar giyiyorlardı. Bu tarzları da onların hemen tanınmasını sağlıyordu.
Dazlaklar, işçi sınıfından oluşuyordu, ilk başlarda oldukça kapsayıcı, göçmenlere karşı hoşgörülü bir tutumları vardı.
Siyahilerin yaptığı müziklere hayranlardı. Bu durumda onlara ortak bir zemin oluşturuyordu. Irk fark etmeksizin beraber partiler veriyorlar ve zaman geçiriyorlardı .
Apolitik ve kendi hallerinde takılan işçi çocuklarıydılar. Hattı bazılarına göre oldukça sol ve sosyalist bir topluluklardı.
70'lerin ortasına gelindiğinde ise işler değişmişti. Derinleşen ekonomik kriz tabii ki yine en çok işçi sınıfını etkilemişti.
Bu da öfke ve karamsarlığa sebep oluyordu. Bu dönemlerde her zaman krizi kendine fırsata çevirmeye çalışanlar çıkmıştı.
National Front (Ulusal Cephe) adında bir parti, bütün bu ekonomik krizin suçunu göçmenlere yıkan bir söylemle sahalara inmişti.
Bu ırkçı söylemler kısa zamanda Skinhead'lerin içine de sızmıştı ve bölünmelere neden olmuştu.
Görünüşleri sabit kalsa da fikirleri değişmişti. Başlangıçtaki Skinhead'lerin aksine bu "yeni" Skinhead'ler ırkçı ve milliyetçi bir düşünceyi benimsemişti.
Sokaklarda şiddet içeren eylemlere karışıyor, Pakistanlı göçmenlere saldırıyorlardı. Bu faşist hareketler zamanla nazi artıkları da alan açmıştı.
Neo-naziler de artık Skinhead'ler gibi giyinerek sokakta boy gösteriyorlardı.
Artık kafası kazılı ve ağır botlar giyenlere ırkçı gözüyle bakılıyordu. Günümüzde de bu imaj halen devam ediyor diyebiliriz.
Ekonomik krizin ve düşen hayat standartlarının göçmenlere yıkılması sistemin de tam istediği şeydi.
Ekonomiyi gerçekten batıran ya da zaten işçinin emeğini çalma üzerine tasarlanmış bir sistemin kurucularına yani zenginlere ve siyasetçilere karşı bir öfke yoktu. Bütün nefret başarılı şekilde masum göçmenlere yönlendirilmişti.
İşin acı tarafı NF bayağı bir destekçi de bulmuştu.
Bunun üstüne Rock dünyasından ünlü isimler de bu ırkçı hareketi destekleyici nitelikte açıklamalar gelmişti...
Son Damla
Örneğin; Eric Clapton bir konserinde "İngiltere aşırı kalabalık. Bence hepsini(göçmenleri) geri göndermeliyiz." demesi ve konuşmasına İngiltere'nin bir "siyah sömürgesi" olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu eklemesi tepkilere sebep olmuştu.
Sonrasında David Bowie'nin "Havada asılı kalan o kokuşmuş liberalizm türünü hızlandırmanın tek yolu... sağ kanat, tamamen diktatörce bir tiranlıktır... Rock yıldızları da faşisttir. Adolf Hitler, ilk rock yıldızlarından biriydi." gibi inanılmaz ırkçı açıklamaları da gelince artık bu çılgınlığa dur demenin vakti gelmişti.
Rock Against Racism(RAR)
70'lerin sonuna doğru her yere sızan ırkçılığa karşı hareket etmek artık şart olmuştu.
Fotoğrafçı ve siyasi aktivist Red Saunders'ın müzik basınına yazdığı bir mektubun ardından, yeni bir girişime yani Rock Against Racism (RAR) destek verilmesi için çağrı yaptı.
The Clash grubunun solisti Joe Strummer ise "İnsanlar bizim faşizm karşıtı, şiddet karşıtı, ırkçılık karşıtı ve yaratıcılık taraftarı olduğumuzu bilmeli. Biz cehalete karşıyız." diyerek bu çağrıya ilk destek verenlerden birisi oldu.
RAR'ın ilk düzenlediği 1978 Victoria Park Karnavalı'na yaklaşık 100bin kişi katıldı. Bu sayı beklenenden kat kat fazlaydı.
Londra'nın Trafalgar Meydanı'ndan başlayan 10 kilometrelik yürüyüşe katılan on binlerce kişi, East End üzerinden Victoria Park'a ulaştı. The Clash, Steel Pulse ve X-Ray Spex gibi grupların sahne aldığı bu miting İngiliz siyasi tarihine geçti.
RAR'ın ırkçılık üzerine etkisi genelde görünürlük açısından oldu denilebilir.
Çünkü; NF o dönemler sokakta ve medyada oldukça görünürdü. Yaptıkları şiddet dolu eylemlerle gündeme geliyorlardı. Sayıları olduklarından çok algılanıyordu. İngiltere'deki 4. büyük parti olacağı konuşuluyordu.
RAR'ın bu mitingi ile bu algı kırıldı. Faşizm karşısında da binlerce insanın olduğu topluma gösterilmiş oldu.
1979 seçimleri geldiğinde ise National Front büyük bir hezimete uğradı. Çıkardıkları 303 adaydan hiçbiri seçilemedi ve parti yakaladığı o rüzgarı kaybetti.
Tabii ki bu durumu sadece RAR konserine bağlamak doğru olmaz. Dönemin iç siyaseti ve diğer gelişmeler de NF'nin yok olmasını sağladı.
Tarih Tekerrür Mü Ediyor?
Bugün geçmişe bakınca günümüzde tarih tekerrür ediyor gibi gözüküyor.
Ekonomik sıkıntılar, darbeler, savaşlar ve hukuksuzluklar artıkça medyada ırkçı içerikler de artıyor.
Dünyanın her yerinde ırkçılık tekrardan yükseliyor, her yere sızıyor. Buna müzik de dahil.
Benim en çok şaşırdığım metal gibi alt kültürlerde bunun yaygınlaşması.
Bu dikkat dağıtma taktiklerine düşmeden sorunun kaynağına hedeflenmeyi unutmamalıyız.
Etrafımızdaki insanları da buna karşı bilinçlendirmeliyiz.
Son
Eğer RAR hakkında daha çok bilgi isterseniz White Riot belgeselini izleyebilirsiniz.
Skinhead'ler hakkında güzel bir film isterseniz de This is England'ı önerebilirim.
Sınıf bilinci ve zengin nefretiyle kalın:)
Kaynaklar:
https://www.soylentidergi.com/this-is-england-ve-skinhead-kulturu/
https://www.e-skop.com/skopbulten/skinhead-kulturu-ve-asiri-sag/5501