Muse'un Nostalji Konseri

Bugün nostaljik dönüş yaparak geri dönen Çilekeş bayağı bir eleştiri yağmuruna tutuluyor.

Bu eleştirilerin çoğunu haklı bulduğumu belirteyim. Bence grup kendisiyle özdeşleşen Ankara'da konser düzenlemeliydi. Belki sonrasında diğer şehirlere de gidebilirdi.

En dikkat edilmesi gereken nokta ise bence her kesimden fanın erişebileceği bir fiyat politikası belirleyip ona göre bağımsız mekanları tercih etmeliydi.

Nostalji denince çoğu kişinin aklına bence Limon Bar tarzı küçük ve samimi mekanlar geliyor. En azından geri dönüşlerini duyurduklarında ben bu tarzda bir konser olacağını sanmıştım.

Ama sonuç gelin görün ki hüsran... Dakikalar içinde %51'e yakın artışla biletler satıldı. Grup ise tepkilere gözünü kapattı.

Ben bu noktada yıkıldım işte. Grubun bu fiyat artışına ses çıkarmayıp "Sold Out" gönderisi paylaşması beni son hızla duvara toslattı...

Üstüne sektörden gelen bence saçma ve temeli olmayan ekonomik yorumlar ise durumu trajikomik bir hale sürükledi.

Bütün bunlar yaşanırken bir Muse sever olarak aklıma Muse'un verdiği bir "Nostalji" konseri geldi. Gelin size onu anlatayım... Bence bu konser, nostalji konseri nasıl olmalı çok güzel bir örnek.

Muse ile Çilekeş'i karşılaştırmak tabii ki doğru değil çok fazla fark ve değişen var.

Bunu karşılaştırmak için de anlatmıyorum sadece bu konser benim için "nostalji öğesi içeren konserler nasıl olmalı? sorusuna çok güzel bir cevap.

Muse'un Pandemi Sonrası Dönüşü

Bu konser, 7 Nisan 2022’de, Will of the People albümünü desteklemek amacıyla Exeter’daki The Cavern Club’da gerçekleşiyor. Muse, en son bu mekanda 1999 yılında çalmış.

Yani bu konserle 23 yıl sonra evlerine dönüyorlar. Evlerine dönüyorlar diyorum çünkü; Muse’un kariyerinin başladığı yer burası diyebiliriz.

Bar, İngiltere’nin Devon bölgesindeki Exeter’da bulunuyor.

Grup, ünlenmeden önce bu mekânda 32 kez sahne almış.

The Cavern Club'un fotoğraflarına bakarsanız küçük ve son derece samimi bir mekan olduğunu görebilirsiniz. Aslında tam bir Ankara mekanı gibi bir yandan.

Ayrıca bu konser, Muse’un pandemi sonrası ilk gösterisi ve iki yılı aşkın bir sürenin ardından verdikleri ilk konser olma özelliğini taşıyor.

Ek bilgi olarak; Muse bu konseri, sanatçıların kariyerlerine başladıkları mekânlara geri dönerek canlı performanslar kaydettikleri “Jim Beam’s Welcome Sessions” adlı seri için gerçekleştiriyor.

Bu konseri garip ve özel kılan yanlarından biri dinleyicilerin kura ile seçilmesi, konserin bir ücreti yok sadece kurdan seçilen dinleyiciler War Child UK yararına 5 sterlinlik bağış yapmak zorundalarmış.

Elde edilen gelirler de Ukrayna ve Yemen gibi savaşlardan etkilenen bölgelerdeki çocuklara yardım için kullanılmış.

Bir diğer kural ise konsere yalnızca 25 yaş ve üzeri kişiler kabul edilmesi.

Benim en hoşuma giden kural ise telefonların kapıda toplanmış olması.

Konser İçeriği

Bu konserde Won’t Stand Down ve Compliance şarkıları canlı olarak ilk kez seslendirilmiş. Assassin, Stockholm Syndrome ve Agitated ise 2018’den bu yana ilk kez tam hâlleriyle çalınmış (son ikisi orijinal setlist’te yer almıyormuş).

Assassin, ayrıca 2005’ten bu yana ilk kez Grand Omega Bosses versiyonuyla seslendirilmiş; bu performansta Matt’in köprü bölümündeki ek vokalleri ve stüdyo kaydında duyulan intro’daki Whammy gitar da yer almış.

The Execution Commentary riff’i de 2017’den bu yana ilk kez çalınmış.

Ayrıca mekan bir jest yaparak, grubun kulisteki duvardaki düğmelerden birinin adını “Will of the People” olarak değiştirmış. Grup sahneye, Television Personalities’in Part Time Punks şarkısıyla çıkmış.

Sahnenin küçüklüğü ve Morgan’ın turneden ayrılması nedeniyle sahnede dördüncü bir üye yer almamış.

Bunun yerine Dom, bazı sample’ları davul pad modülü ve yanına yerleştirilen bir MIDI klavye aracılığıyla çalmış.

Bu konser ayrıca Muse’un 16 yıl sonra sahnede yalnızca üç kişi olarak bir konseri baştan sona çaldığı ilk etkinlik olmuş.

Konserin youtube videosunu ve belgeselini buradan izleyebilirsiniz.

Kısacası bence bir nostalji konseri yapılacaksa böyle yapılması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü burada o ilk zamanlarınızdaki dinleyici deneyimi ön planda tutulmuş.

Bütün kuralların maddiyattan çok o nostalji duygusuna hitap ettiğini çok rahat anlayabilirsiniz.

Benim şahsen en merak ettiğim konserlerden birisi bu. O büyük stadyum konserlerinde ya da festivallerde olmaktan çok bu tarz bir konserde olmayı yeğlerim. Sizi bilmem tabii...

Kaynak: Muse Wiki